Monday, June 19, 2017

TVDW 18/06/2017 - The Flying Burrito Brothers - The Train Song (1969)


Ik had vele kandidaten en kandidaatjes voor this week's tvdw - zo kocht ik zaterdag nog 20 singletjes (!) - maar ik kies toch maar voor de plaat die de meeste luisterbeurten kreeg afgelopen week. "Hot Burrito" is een verzamelaar (gehuld in een mooie, knalrode uitklapbare hoes) van de Flying Burrito Brothers, dat groepje dat zo bepalend was in de groei van countryrock. Gram Parsons zat er bij, net als een van de leden van The Byrds. Fijn plaatje, dat meteen ook laat horen waar een groep als The Jayhawks later de mosterd zouden halen. Eén song sprong er wat mij betreft wat bovenuit: The Train Song, en wel met name omwille van die korte maar leuke break, achteraan in het nummer.

Labels: , , ,

Tuesday, June 13, 2017

TVDW 11/06/2017 - Harry Styles - Sign of the times (2017)


Een tvdw waarin veel van mijn stokpaardjes samenkomen, dit. Een paar weken terug zat ik met twee andere volwassenen en met drie jongens, waaronder Bram, in de wagen richting Brugge, om naar de match tegen Anderlecht te gaan kijken. De radio stond op MNM. Plots kwam er een groots, meeslepend nummer op de radio. Ik had geen idee wie het was, hoorde zelfs de afkondiging niet, maar was wel meteen 'hooked'. Enkele dagen later vernam dat ik dat het om Harry Styles ging, ex-One Direction. Een paar dagen geleden zei mijn oudste dochter me dat alle leden van die boys band intussen solowerk uit hebben, maar dit terzijde.

Oh en alvorens mijn punt te maken - je hebt al een vermoeden welke richting het uitgaat - nog een tweede muziekmomentje: deze week hoorde ik op Radio 1 een erg vrolijk, maar wat cheesy nummertje. Op het randje van overgeproducet, met heel wat effectjes, het had iets van Mika, Robbie Williams of Foster the People kunnen zijn. Maar kijk, eenmaal de plaat afgekondigd werd, bleek het om de nieuwe Arcade Fire te gaan.

Het zegt veel over het hokjes denken, over credibility, en over de noodzaak om zoveel mogelijk zonder oorkleppen te luisteren. Iets wat eigenlijk alleen maar kan op die zeldzame momenten dat je een song zonder enige voorkennis hoort voorbijwaaien op de radio. Geen slecht woord over die poppy nieuwe single van Arcade Fire, alleen zal hij jammer genoeg onredelijk veel meer krediet krijgen dan die prachtige, bevlogen, gedurfde single van een ex-boysband lid. Mijn interesse is alvast gewekt om het full album van Styles eens te beluisteren. Wie weet oogst hij dan nog een tweede tvdw...

Labels: , ,

Wednesday, June 07, 2017

TVDW 04/06/2017 - Tracie - (I love you) When you sleep (1984)


Morgenavond concert nummer zeven van Paul Weller op het programma, dacht ik. Derde keer AB, dan nog eentje in het Koninklijk Circus, op Leffinge Leure, op de Lokerse Feesten en op Werchter. Weller stelt live zelden teleur, al moet ik zeggen dat ik zijn laatste platen toch wel wat minder heb gedraaid (- zijn allerlaatste zelfs nog niet).

Goed idee om nu dus even stil te staan bij Tracie, een zangeres die in de stal van Weller's platenlabel zat in de jaren tachtig. Haar plaat "Far from the hurting kind" nam ze op in een productie van Weller, nadat het zangeresje al ingelijfd was bij The Style Council. Ik sloeg het album op de kop voor één euro en was aangenaam verrast toen ik de openingstrack hoorde. Het was nog een van die weinige eightiessongs die ik destijds wel kende, maar intussen vergeten was. Elvis Costello schreef het nummer, naar verluidt op bestelling en bedoeld voor Tracie.

Labels: , ,

Monday, May 29, 2017

TVDW 28/05/2017 - David Bowie - Tumble and Twirl (1984)


Er is niets mis met toegankelijkheid. Neem nu "Tonight", die plaat die Bowie maakte na het megasucces van "Let's Dance". Het is inderdaad geen meesterwerk, geen iconisch album dat de spelregels van de popmuziek herdefinieerde, zoals pakweg "Low" of "Heroes" - en zelfs het productionele wonder Let's Dance - dat wél deden. Het is een plaat die ook een zeker gebrek aan inspiratie verraadt: Bowie lijkt uit onzekerheid terug te vallen in zijn comfort zone, door zwaar te steunen op Iggy Pop en diens songcataloog. Raar eigenlijk, om drié van Iggy's songs te coveren - en daarnaast nog twee andere covers op het vuur te gooien, waaronder God Only Knows van The Beach Boys.

Ook al werd de plaats destijds verguisd door critici en zelfs door Bowie (al noemde hij later opvolger "Never let me down" de slechtste plaat uit zijn cataloog), ik vind 'm op zich nog niet zo slecht. "Tonight" graaft niet diep, is lichtvoetig en poppy, en bevat enkele throw away reggaedeuntjes, maar nogmaals: daar is niets mis mee. Ik wil maar zeggen: de moeilijke b-kant van Low sloopte ongetwijfeld veel meer muren, maar ik worstel me er zelden met plezier door.

In een week waarin weinig andere songs tvdw-waardig bleken (ja, ik had iets uit de nieuwe Robert Cray of The New Pornographers kunnen plukken, en ook die single Sign of the Times van Harry Styles vind ik prachtig), ben ik dan maar even tegendraads en ga voor iets uit die "foute" Bowie-plaat. Tumble and Twirl is met zijn enthousiaste blazerspartijen wat schatplichtig aan wat Joe Jackson in die tijd deed. Grappig, maar ik hoorde in het bass slapping in het nummer ook steeds een flard Level 42, en nu leert Wikipedia me dat Mark King inderdaad een uncredited bijdrage levert op dat nummer.

Labels: ,

Monday, May 22, 2017

TVDW 21/05/2017 - Barenaked Ladies & The Persuasions - Don't shuffle me back (2017)


Twee groepen die geen uitstaans hebben met elkaar en dan plots samen een plaat maken? Ik ken niet veel voorbeelden. Ja, REM en Warren Zevon hokten ooit samen als Hindu Love Gods, maar dat was niet meteen hetzelfde als wat Barenaked Ladies klaarspelen. De Canadese band dook zonder veel noemenswaardige voorbereiding plots de studio in om zich samen met The Persuasions een aantal van hun songs te herwerken. Over beide groepen valt wel wat te zeggen. BNL zit in het hoekje van de clevere, lichtvoetige akoestische powerpop - niet zelden met grappige teksten. Denk aan een kruising van Squeeze, The Rembrandts en The Housemartins - om maar iets te noemen. The Persuasions is dan weer een vocal harmony group ('The Kings of A Capella') die al jaren meegaat en nota bene ooit ontdekt werd door Frank Zappa.

Een raar duo dus, maar wat ze brengen op hun (eenmalige?) plaat (met de geïnspireerde titel "Ladies and Gentleman: Barenaked Ladies & The Persuasions") is erg erg ERG leuk, met Don't Shuffle Me Back als tvdw (- en instant meezingmoment in de wagen, met de jongste dochter erbij).

Labels: ,

Monday, May 15, 2017

TVDW 14/05/2017 - Simple Minds - See the lights (acoustic version 2017)


Ach, het is nog maar de derde tvdw voor wat toch een van DE groepen was uit mijn jeugd - dus dat valt wel mee. Vermoedelijk al een paar keer gezegd in deze columns, maar Simple Minds gaven me mijn allereerste concertervaring. December 1985, Vorst-Nationaal, Once upon a Time Tour, met The Waterboys in het voorprogramma. Zoiets laat sporen na.

Dit weekend was het tijd voor concert nummer zeven (denk ik, kan ook acht zijn). Een akoestisch concert in het Casino Kursaal van Oostende - het is eens wat anders qua locatie. De bijhorende "Acoustic" plaat van eerder jaar vond ik behoorlijk geslaagd. De groep weet er toch hier en daar verrassende invalswegen te vinden om hun songs nieuw leven in te blazen. Live was een pak minder akoestisch, er was niet bepaald een allen-braaf-rond-het-kampvuur ambiance. Ja, Charlie had een akoestische gitaar in plaats van een elektrische, en het imposante drumstel van Mel Gaynor was - samen met de man zelf - vervangen door een percussie-arsenaal waar Cherisse Osie (Mika, Bryan Ferry) plaats achter nam. Voor de rest was er nog altijd plaats voor bombast en een grote wall of sound, hoor.

De setlist? Eentje met up & downs. Opener New Gold Dream werd op imposante manier ingeleid, verdere hoogtepunten waren Big Sleep en Speed your love, ingetogen en met veel sfeer gebracht. Toen wérkte de nieuwe benadering. Aan het eind zwalpte het optreden wat. Eerst met covers als David Bowie's song Andy Warhol (uit Honky Dory - moest ik nadien opzoeken) en Let The Day Begin (The Call) beide gezongen door andere bandleden, terwijl Jim backstage op adem kwam. Plus, ook de grote finale vond ik minder. Don't you forget about me, Sanctify yourself en Alive & Kicking: ik begrijp dat de groep ze wel haast moét spelen, maar mij doen ze geen plezier met die routineuze versies waarin het publiek driekwart van de song moet brullen om een buiten adem zijnde Kerr ter hulp te schieten. Dan was de opvallende cover van Buffalo Springfield's For What It's Worth in de bissen heel wat beter. Voor de tvdw gaan we terug naar het begin van het concert. Nummers twee en drie zijn mijn absolute SM-favorieten: See the Lights en Glittering Prize. Het laatste was al ooit tvdw, dus kiezen we voor de akoestische versie van dat nummer uit de "Real Life" plaat uit 1991.

Labels:

Tuesday, May 09, 2017

TVDW 07/05/2017 - Aimee Mann - Simple Fix (2017)


Opnieuw een mooi plaat, die nieuwe (met de weinig opbeurende titel "Mental Illness"). Ik had de indruk dat haar vorige, "Charmer" (die destijds ook een tvdw opleverde), net iets voller was qua sound, met ook af en toe een up tempo nummer. De nieuwe kent minder reliëf, de songs zijn sober gearrangeerd en sommige liedjes hebben nog dicht tegen elkaar aan gelegen. Neemt niet weg dat Mann nog steeds met recht en rede een plaatsje mag opeisen, links van Joni Mitchell, rechts van Chrissie Hynde en boven Katie Melua.

Labels: